اختلاف نظر در روابط بين فردي !

1 نظر در 1 بين فردي !

شكست در حل مؤثر تعارض است كه ويرانگر است و نه صرف وجود تعارض و اختلاف

• اختلاف نظر، تغيير ايجاد ميكند. مواقعي هست كه بايد تغيير كرد، مهارتهاي جديد را ياد گرفت، ديدگاههاي گذشته را كنار گذاشت و ديدگاههاي جديدي را اتخاذ كرد. زماني كه موضوع را از ديد فرد ديگري ميبينيد، ديدگاه و نظرات خودتان نسبت به موضوع تغيير ميكند.
• اختلاف، زندگي را جالبتر ميكند. بسياري مواقع كنجكاوي و علايق ما را تحريك ميكند، بحث در مورد سياست، ورزش، كار، مشكلات اقتصادي و نظاير آن تعاملات بين فردي را پوياتر و خوشايندتر ميكند. وقتي ديگران با نظر شما مخالف هستند در شما اين انگيزه را ايجاد ميكند كه در مورد آن موضوع اطلاعات بيشتري را جمعآوري كنيد.
• زماني كه اختلاف نظر بين تصميم گيرندگان وجود دارد. تصميمهاي مناسبتر و بهتري گرفته ميشود.
• اختلاف نظر در تصميمگيري باعث ميشود تا در مورد تصميمي كه ميخواهيد بگيريد دقت بيشتري داشته باشيد.
• اختلاف نظر به شما كمك ميكند خودتان را به عنوان يك فرد بشناسيد. در يك اختلاف متوجه ميشويد چه چيزهايي شما را عصباني ميكند. چه چيزهايي باعث ترس شما ميشود و چه چيزهايي براي شما مبهم است شما فرا ميگيريد كه در يك اختلافنظر، بحث و مجادله را چگونهمديريت كنيد.
• داشتن اختلاف ميتواند باعث تفريح و شادي افراد گردد. تنوع علايق و نظرات نسبت به ورزش، كتاب، فيلم و ... زندگي را جالب تر ميكند.
• اختلافنظر ميتواند روابط را غنيتر و عميقتر نمايد. در هنگام بروز اختلافنظر ياد ميگيريد كه ديدگاه ديگري را نيز به حساب آورده و به آن احترام بگذاريد.
• داشتن اختلاف نظر يك قسمت جدانشدني از ارتباطات شما است و ميتواند باعث رشد و ارتقاي مهارتهاي بين فردي شما گردد. بنابراين بسيار مهم است كه به جاي تلاش در جهت حذف اختلافنظر، سعي كنيد مهارتهايي را براي حل مؤثر اختلافات و تعارضات بين فردي بياموزيد.
• يادتان باشد كه اگر از بحث و جدل پرهيز كنيد و يا مشكلات بين فردي خود را به شيوهاي نامناسب و ناكافي حل كنيد. آنگاه در دراز مدت با مشكلات بسيار جديتري در روابط بين فردي خود روبرو خواهيد شد.
  ما براساس چهار عامل مهم تعيين ميكنيم كه اختلاف نظر سازنده است يا مخرب.
• اگر به دنبال تعارض و اختلاف، رابطه مستحكم شد و ما و فرد مقابل را توانمندتر كند تا بهتر با هم كار كنيم و تعاملات بهتري داشته باشيم. تعارض به صورت سازنده حل شده است.
• اگر هر دو نفر بعد از حل تعارض بيشتر همديگر را دوست داشته و به هم علاقمند شده و به هم بيشتر اعتماد كنند، اختلاف به طور سازنده حل شده است.
• اگر هر دو نفر از نتيجه اختلاف احساس رضايت و خشنودي كنند، نيز اختلاف به صورت سازنده حل شده است.
• اگر هر دو نفر خود را در حل مسايل و اختلافات در آينده توانمندتر ببينند، اختلاف به شيوهاي سازنده حل شده است.

• افراد مختلف براي حل اختلاف، راهبردهاي مختلفي دارند.
• هنگامي كه ما، درگير اختلاف ميشويم دو موضوع را بايد مدنظر قرار دهيم كه ميزان اهميت هر كدام بر راهبردهاي حل اختلاف ما تأثير ميگذارند.
• رسيدن به اهداف شخصي: در يك اختلاف اهداف ما با اهداف فردي ديگر در تضاد است. اين اهداف شخصي ميتواند اهميت فراوان يا اهميت اندكي داشته باشد.
• حفظ ارتباط خوب با طرف مقابل : از طرف ديگر ما نياز داريم كه رابطه خود را با فرد مقابل حفظ نمائيم. حفظ اين ارتباط ميتواند براي ما اهميت فراوان يا اندك داشته باشد. اينكه اهداف و روابط ما هر كدام تا چه اندازه براي ما اهميت دارند، منجر به پنج سبك حل اختلاف ميگردد:
• سبك اول را ميتوان واپسگرايانه يا سبك كنارهگيرانه ناميد، اين افراد از موضوع خود عقبنشيني ميكنند تا از اختلاف بپرهيزند. آنها از موضوعاتي كه ميتوانند اختلاف برانگيز باشند و از افرادي كه با آنها اختلاف دارند پرهيز ميكنند. به نظر اين افراد سعي در حل اختلافات بين فردي كاري بيهوده است. به نظر آنها دور شدن از اختلافات و تعارضات بين فردي آسانتر از روبرو شدن با اين اختلافات است.
• سبك دوم را مي توان روش تهاجمي ناميد. در اين سبك سعي ميكنند كه عقيده و نظر خود را در مورد شيوه حل اختلاف به فرد مقابل تحميل كنند. اين افراد اهدافشان برايشان اهميت خاصي دارد و روابط بين فردي براي آنها بياهميت است. آنها در پي آن هستند كه به هر قيمتي كه شده به اهدافشان برسند آنها به نيازهاي افراد ديگر فكر نميكنند. برايشان مهم نيست كه ديگران آنها را ميپذيرند يا قبول دارند يا خير. اين افراد بر اين باورند كه در حل اختلاف يك طرف ميبازد و يك طرف ميبرد و آنها ميخواهند كه برنده باشند. اينها سعي ميكنند با اعمال قدرت، زورگويي و فشار بر ديگران غلبه كنند.
• سبك سوم را مي توان سبك محافظه كارانه يا سبك توأم با نرمش ناميد. اينها، به روابط با ديگران اهميت زيادي ميدهند. در حالي كه براي رسيدن به هدف اهميتچنداني قائل نيستند. اين افراد ميخواهند دوست داشتني و محبوب باشند سعي ميكنند اختلاف و تعارض بين فردي را كمرنگ كنند چون ميترسند كه رابطه آسيب ببيند.
• سبك چهارم روش سياست مدارانه يا مذاكرهكننده است. اين افراد هم نگران اهداف خود و هم نگران حفظ روابط بين فردي خود هستند. به همين دليل به دنبال نوعي رضايت و توافق دوجانبه مي گردند. آنها از بخشي از اهداف خود ميگذرند و ديگران را نيز وادار ميكنند تا از بخشي از اهداف خود صرفنظر كنند آنها به دنبال راهحلي مي گردند كه هر دو طرف در آن سودي ببرند و حد ميانه را ميگيرند.
• سبك پنجم روش منطقي يا مقابله توام با درايت است. اين افراد هم براي اهداف و هم براي روابط بين فردي ارزش زيادي قائل هستند به نظر آنها اختلاف نظر يا تعارض يك مسأله يا يك مشكل است كه بايد حل شود و به دنبال راهحلي ميگردند كه هم خودشان و هم فرد مقابل به اهدافش برسد. به نظر اينها حل تعارض روشي براي بهبود روابط و كاهش تنش بين دو فرد است آنها به دنبال راهحلي ميگردند كه هم رضايت آنها و همرضايت فرد مقابل را جلب نمايند به اين ترتيب روابط بين دو طرف حفظ ميگردد.

راستي شما از چه سبكي بيشتر استفاده ميكنيد؟

منبع : http://qiau.ac.ir/affairs/mains.aspx?ids=502080408